Biznes etyczny? Etyka biznesu?

[lubusz]

To powiedz mi Elu, dlaczego ja dotychczas największe moje zakupy zrobiłem w Coffeedesk ?
Mam nadzieję, że to się zmieni na Waszą korzyść.
Przed chwilą telefonowałem to wynajmującego mój lokal, który ma kilka cukierni i gdzie można napić się kawy z pytaniem jaką mają kawę.
Odpowiedział mi, że jakieś Seagefredo. Na pytanie gdzie kupuje, odpowiedział, że serwisant ekspresów mu przywozi 
O Was nie słyszał.

[Elka]

Ja się teraz wycofuję z tej dyskusji. Chcialam pomóc moim Przyjaciołom, chłopakom z Cafe Silesia.
Jeden z nich był u nas na kursie, kiedyś, gdy organizowałam kursy z Odello. Wydaje mi się, że chłopaki mają KLASĘ
Po drodze, może straciłam Przyjaciela, jeśli podejrzewałam Piotrka niesłusznie.

[Elka]

To powiedz mi Elu, dlaczego ja dotychczas największe moje zakupy zrobiłem w Coffeedesk ?
Mam nadzieję, że to się zmieni na Waszą korzyść.
Przed chwilą telefonowałem to wynajmującego mój lokal, który ma kilka cukierni i gdzie można napić się kawy z pytaniem jaką mają kawę.
Odpowiedział mi, że jakieś Seagefredo. Na pytanie gdzie kupuje, odpowiedział, że serwisant ekspresów mu przywozi 
O Was nie słyszał.

Lubuszu, dziękuję
My chyba nigdy nie osiągniemy skali Segafredo
CD chyba nie jest naszym konkurentem w branży. Tak tego nigdy nie odbieraliśmy
"Były klient" przecież się "sam zaopatrzył" i "sam nawiązał kontakty" ..i jeśli o mnie chodzi tu czuję największą moralną zadrę. Serce mnie boli, więc już mówić przestaję..
Czas się zająć swoją pracą, wypalić "Cioccolato"

[donkiszot]

klienci w zakupach nie kierują się etyką biznesu, czy "lokalnością", ale ceną, dostępnością towaru jego jakością. Taki jest rynek w Polsce i można się na niego obrażać lub iść z jego nurtem.

Toż właśnie o tym mieliśmy tu rozmawiać.

Czy rzeczywiście tak jest, a jeśli tak, to jak to zmienić? A może nie warto tego zmieniać?

[wyspiarz]

Wracając do kawy: mnie osobiście bardzo boli dosłowny "najazd niemieckich palarni na Polskę". Nie chodzi mi o zakupy prywatne, ale o kawiarnie. W lipcu gościłam 4 osoby na warsztatach sensorycznych. W stosunku do jednej osoby miałam dług honorowy, inne były gośćmi, co oznaczało że kurs był dla nich prezentem ode mnie.  Temat był poważny, do warsztatów przygotowywałam się cały tydzień. Wśród gości był barista z Wrocławia, "guru kawowy". Twierdził w trakcie warsztatów, że nasze kawy są pyszne.zresztą też je czasami kupuje.

Po powrocie do Wrocławia..zarekomendował publicznie kawę z The Barn , jaką otrzymał od kogoś innego w prezencie..  O warsztatach sensorycznych u nas nawet się nie zająknął. Inni goście bardzo miło podziękowali publicznie. Napisali, że się podobało..

Niestety Elu jak w szerszym gronie "biznesów" czasem trzeba mówiąc kolokfialnie "posmarować" komuś, choć w tym wypadku wystarczyły widać gratisy w postaci kawy

pzdr. Łukasz

[Elka]

Zmienię trochę temat.  Dyskutowaliśmy już na tym forum o "definicji lokalności"

W okresie, gdy fascynowała mnie jeszcze włoska kawa, moją niespełnioną miłością było Jolly . Piszę "niespełnioną", ale nie oznacza to miłości nieodwzajemnionej 　.

Bardzo polubiliśmy się z Gerlando Maggiordomo, "amministratore delegato"  firmy Jolly. Ja chciałam reprezentować Jolly jako osobna firma, ale Dante Berardinelli, teść Gerlando i założyciel Jolly, nie wyraził na to zgody..skoro mój mąż reprezentował Arcaffe.

Gdy weszłam po raz pierwszy do biura Gerlando, obwąchałam uważnie filiżankę espresso, jaką mnie poczęstował. Zapytał, czy jestem testerem. Odpowiedziałam (zgodnie z prawdą), że właśnie wracamy z kursów "assaggio" u Enrico Meschini.
Następne pytanie brzmiało: "Enrico ha parlato male di me"? . (Czy Enrico mówił o mnie źle?).
Enrico nigdy jednak nie mówił źle o Gerlando. Gdy na początku naszej przygody z kawą importowaną z Włoch wydaliśmy własnym sumptem folderek, na okładce którego znalazła się fotografia kopuły Brunelleschiego, Enrico pokręcił głową z niesmakiem i powiedział "ma quest'immagine e sbagliata!" (ten obraz to pomyłka!). Chodziło mu o to, że jego zdaniem, na okładce powinna się znaleźć..fotografia fontanny Quattro Mori..czyli typowy motyw z Livorno a nie kopuła katedry florenckiej. Ta anegdotyczna opowieść obrazuje najlepiej, co u Włochów oznacza "lokalność"

Żeby natomiast zilustrować fakt, jak dla Włochów ważna jest "wyłączność" , powiem jeszcze że Enrico Msechini (Arcaffe Estero, dawniej Arcaffe S.p.A.) wpadł w szał..gdy zorganizowałam w Polsce kursy analizy sensorycznej, na których wykładowcą był Luigi Odello, sekretarz generalny "Narodowego Włoskiego Instytutu Espresso", który tak naprawdę jest..prywatną instytucją ..ale o tym to już innym razem.

[Antonio]

Elu, Twoje/nasze motywy i historie trzeba zebrać w książkę (ale kto to będzie czytał? ), bo nie pasują do tematu wątku. Nie mam ochoty na wspomnienia, zwłaszcza dość nieprzyjemne. Pogodziłem się z tym, że koledzy z CT poszli naszymi śladami do Livorno. No i dobrze, jak słusznie zauważył Maro. "Były klient" też dawno temu zniknął z mojego horyzontu. Trudno się ruszyć z miejsca, tkwiąc w przeszłości. Zresztą, początek tego wątku w ogóle nie ma z nami nic wspólnego...

Wolę teraz zrobić dobrą kawę i zastanowić się dlaczego jest dobra .

Przed chwilą zaparzyłem espresso z ziaren podarowanych przez Macieja (Maciej1): mieszanka Skywalker, palarnia Playground, Hamburg (kolejny kontrahent dla Coffee Desku? ). Hamburg to po sąsiedzku przecież, hanzeatycka wioska . Kawa jasno wypalona, prosta, espresso fajne, kwaskowate i słodkie. Porównuję to sobie z moimi paleniami Espresso #1, nieco ciemniejszymi i bardziej złożonymi . Jest OK. Tzn. pasuje mi i moje i Playground . Cóż, pewnie z racji pochodzenia i fajnej nazwy, Playgroud mógłby szybko podbić nasz kraj...

Ostatnio Heather Perry oburzyła się na artykuł opisujący kawowy rynek Los Angeles. Tam dopiero są problemy i wielki rynek . Było rodzime Hansdome Coffee Roasters, teraz jest Blue Bottle z innego miasta; jest jeszcze Intelligentsia i Starbucks itp. wielcy gracze, też z innych miast. I podobno już nic nie ma wg tego artykułu. A prawda jest taka, że jest tam "zatrzęsienie" małych i dużych palarni kawy, łącznie z Klatch (Heather Perry, mistrzyni WBC). Ktoś tam dodał, że jest dużo palarni małych i nieznanych, które robią bardzo dobrą robotę... Ale nikt o nich nie słyszał .

[donkiszot]

Ktoś tam dodał, że jest dużo palarni małych i nieznanych, które robią bardzo dobrą robotę... Ale nikt o nich nie słyszał .

Tego nam najbardziej brakuje, ale do tego potrzebny jest rynek kupujący kawę na miejscu, jak chleb, za rogiem, a do tego potrzebne są młynki i proste metody parzenia, i świadomość, albo świadomość przede wszystkim.

Kawa jest jak chleb i jak szarlotka.

[Elka]

Ktoś tam dodał, że jest dużo palarni małych i nieznanych, które robią bardzo dobrą robotę... Ale nikt o nich nie słyszał .

Tego nam najbardziej brakuje, ale do tego potrzebny jest rynek kupujący kawę na miejscu, jak chleb, za rogiem, a do tego potrzebne są młynki i proste metody parzenia, i świadomość, albo świadomość przede wszystkim.

Kawa jest jak chleb i jak szarlotka.

Bardzo, bardzo się zgadzam z donkiszotem . "Kawa jest jak chleb i jak szarlotka" . Włosi dodaliby "i jak wino "..a ja w głębi duszy do końca życia będę "włoska"

[donkiszot]

Ale u nas o nasze wino trudno

[Elka]

Niestety, ale areał "winny" mamy większy, niż Czechy.

Kiedyś miałam bardzo gwałtowną dyskusję z Luigi Odello, kiedy opętała go idea certyfikacji lokalnej "espresso italiano", jako "ogólnowłoskiego dobra etnicznego". Miał to zamiar przeprowadzić przez Brukselę i miało to być podobne do certyfikacji Doc (denominazione dell'origine controllata) czy Docg (denominazione dell'origine controllata e garantita).
Luigi ma niesamowity talent do interesów i jest wizjonerem, ale czasami (zwłaszcza ostatnio) jego genialny mózg generuje jakieś dziwne idee. Wymyślił sobie, że tą certyfikacją pomoże włoskim producentom za granicą.

Wyciągnął argument, że Australijczycy też usiłują robić Porto-podobny produkt ale "prawdziwe" Porto moze być tylko z Porto.
Ja zapytałam, gdzie są we Włoszech te plantacje kawy Doc . Dyskusja się skończyła.

Może ma rację Antonio, że powinnam napisać książkę?
Nasze "włoskie życie" było dość barwne.  Bardzo długo przyjaźniłam się z Luigi Odello, intelektualnie bardzo się dzięki tej znajomości wzbogaciłam.
Wszystko to, wszystkie nasze doświadczenia i przygody doprowadziły nas do tej największej Przygody, jaką jest nasza własna palarnia kawy..ale to zdecydowanie nie jest temat na ten wątek

[roger]

Ale u nas o nasze wino trudno

ja tam mam pod nosem chcesz to Ci kupię Winnica Uniwersytetu Jagiellońskiego

[DrUsagi]

  albo z półproduktów trzeba robić

Biznes etyczny? Etyka biznesu?

Biznes etyczny? Etyka biznesu?

[Edwin Jagger]

Kolor rewelacyjny. Chyba, że fotoszok 

[donkiszot]

ja tam mam pod nosem  chcesz to Ci kupię

A warto? Bo że są polskie wina to ja wiem, ale raz, że nie miałem przyjemności, a dwa słyszałem sporo opinii, że nie warto.