Krótkie pytania - krótkie odpowiedzi

[tommsky]

Cześć,

Znalazłem u coci na strychu kawę firmy Union Kaffee Rösterei GmbH z 1993 roku w odmianie "Boutique Café Auslese No. 1". Kawa jest jest oryginalnie zaplombowana, puszka w idealnym stanie. Jaką wartość to może mieć? Gdzie to można sprzedać?

[roman66]

Obstawiam, że najlepiej się sprawdzi jako nawóz pod kwiatki... Kawa to nie wino, a nawet wino tylko kilka procent dostępnego asortymentu kwalifikuje się do starzenia (oczywiście w ściśle określonych warunkach).

[Antonio]

Możesz to sprzedać albo podarować jakimś eksperymentatorom . Zawartość puszki może stanowić pewną wartość -- w celu zaspokojenia ciekawości jak smakuje bardzo stara kawa .

[Al9bis]

aką wartość to może mieć? Gdzie to można sprzedać?

Z 1893? Na pchlim targu. Z 1993? Nigdzie.

[krystians]

Jeśli ktoś mógłby być tym zainteresowany, to może sam wytwórca, jeśli dalej działają.

[uman]

Albo jakiś kawowy jutuber

[kawosz17]

Chyba jeszcze działają
https://unionroesterei.de/#uber_uns

[trez]

parę lat temu trafiłem na dwie paczki jacobsa po babci, jakoś z pierwszej połowy '90, te takie próżniowe cegiełki i oczywiście zaparzyłem obie Zalałem w szklance jak należy Jedna smakowała o dziwo jak poprostu bardzo zwietrzała kawa, jak dosypałem dwa razy więcej, to z grymasem ale dało by się to przełknąć. Druga śmierdziała wszystkim co w szafie się przez te lata wietrzyło, strasznie odrzucająco. Tak se wyobrażam jak by zetrzeć boazerie z prl-u i zaparzyć

[kawosz17]

Wiele lat temu pamiętam, że była afera z mięsem, chyba dla wojska. Pochodziło chyba ze Szwecji, w puszkach? W każdym razie, po 40 latach ludzie to jedli

[Ramkan]

Toksyna botulinowa lubi to.

[Kekacz]

Znalazłem u coci na strychu kawę firmy Union Kaffee Rösterei GmbH z 1993 roku w odmianie "Boutique Café Auslese No. 1". Kawa jest jest oryginalnie zaplombowana, puszka w idealnym stanie. Jaką wartość to może mieć? Gdzie to można sprzedać?

Każde forum tematyczne cierpi na taką przypadłość.
Ktoś znajduje jakieś zapomniane coś. W oczach pojawia się żądza zysku.



W głowie powstaje wizja milionów na koncie, wcześniejszej emerytury i dożywotniej rezydencji na Kanarach.
Szybki wjazd na odpowiednie forum i pytanie: co to warte i gdzie sprzedać?

A potem zawód, jak po kolejnym nie wygraniu 10-krotnej kumulacji w lotto, gdy już zaplanowano całe życie w dostatku.
Bo znaleziony skarb ma może wartość sentymentalną. Może. W tym przypadku znalazca chce to opchnąć, więc nawet tej nie ma.

[kawosz17]

Ale są też przypadki na pchlim targu, gdzie ludzie kupują obrazy warte miliony

[Kekacz]

Stolarz po przejściach na palcach dłoni może policzyć takie przypadki a i tak z reguły dotyczą szeroko pojętej sztuki.

Już widziałem na forach ruskie zegarki z szafki dziadka, równie wschodnie Zenity, stare rowery Rometu, tłuczone w tysiącach, z wybitnie turystyczną geometrią, oklejone jako unikatowe Jaguar Special.
Za każdym razem jednopostowi autorzy podobnych znalezisk powielali ten sam schemat: liczyli na interes życia a wychodził kapiszon. Tak jak z tą starą, bezwartościową kawą, z zaledwie 1993 roku, których masa zapełniała półki w tamtych czasach w NRDFenie Taki ówczesny jacobs krönung.

Może gdyby pochodziła z żelaznych, bunkrowych zasobów austriackiego malarza-mordercy, opieczętowana wroną, nigdy nie otwierana, wtedy znaleźliby się chętni kolekcjonerzy, którzy zapłaciliby niemałą kwotę.

[tytoos]

W oczach pojawia się żądza zysku.

Miałem podobnie, jak w mieszkaniu zmarłego dziadka znalazłem puszkę starego Carlsberga z Belgii z lat chyba 70tych.
Głos rozsądku nie pozwolił mi tego otworzyć i koniec końców puszka wylądowała w koszu. Stwierdziłem, że na półce nie będę trzymał, nie mam 15 lat...

[ikpara]

W większości przypadków staroci to tak jest, ale czasem jest inaczej.Zdarza się gdzieś w towarzystwie, że ktoś dowiaduje się co zbieram i zaraz mówi, że ma takie coś cennego i czy mógłbym na to spojrzeć - i przykro komuś powiedzieć, że to jego cenne to chiński szajs bez wartości. Mnie się zdarzają "mocne strzały", ale mniej więcej znam się na tym co kupuję/kolekcjonuję. Mój rekord to co najmniej 30 krotność ceny zakupu (dowiedziałem się zresztą o tym dopiero po dokładny rozpoznaniu przedmiotu) w stosunku do estymowanej - ten obiekt w chwili zakupu nawet nie miał wyceny na rynku, ostania cena sprzedaży takiego samego obiektu 5 lat wcześniej (duża rzadkość).  Zwykle kupuję przy "przebitce" 3-7 (mniej niż 2x to nie kupuję). Z tym, że nie wliczam w to kosztów mojej robocizny przy renowacji - w końcu to jest hobby. Chociaż też zdarzają się porażki.